koning Tourist

Hij was nog nooit zoveel aanwezig geweest als nu. Op maandag – en vrijdagavond verschijnt hij op je scherm in Liefde voor Muziek en The Voice Van Vlaanderen. In het begin nog onwennig, dan met meer vertrouwen in zijn rode stoel of zetel. Met zijn Antwerps accent betovert hij de kijker thuis: Tourist LeMC.

@HannahThys

Ik wil zoveel vertellen, te veel vertellen, maar ik ga proberen het zo kort mogelijk te houden. Dat wordt al een missie op zich… Vandaag vertel ik jullie meer over onze stadstroubadour, naar aanleiding van zijn nieuwe plaat Niemandsland dat er binnenkort aankomt. Let vooral op de hedendaagse boodschap die tussen de lijnen te lezen valt. Het is niet alleen een levensles, maar ook een uitnodiging om elkaar te omarmen.

Samen liepen we over de zoete regendruppels van onze wangen en toverden ze om in de warmte van solidariteit. Jij droeg mijn tranen en ik de jouwe.

Sofie

Woordkunstenaar Tourist LeMC kwam ik voor het eerst tegen toen ik samen met heel België aan het rouwen en bekomen was van die vreemde dagen: de aanslagen in Brussel op 22 maart 2016. Dagen die wellicht nooit meer zouden komen, maar dit jaar in een andere vorm terugkwamen. Die zware gebeurtenis legde ons dagenlang het zwijgen op. De Beurs lichtte op en wij verzamelden ons. Samen liepen we over de zoete regendruppels van onze wangen en toverden we ze om in de warmte van solidariteit. Jij droeg mijn tranen en ik de jouwe.

We vonden onze woorden niet meer terug, maar het nummer Horizon vatte ons gevoel het beste samen. Ons rouwproces was in gang gezet. Tourists woorden waren de woorden die we in onszelf zochten, maar eerder niet konden verwoorden of vinden.

Als kind hoop je dat je kan toveren, met de hoop dat je iedereen morgen een mooiere wereld kan geven. Spijtig genoeg zijn dromen maar illusies in een harde realiteit.

Sofie

Met natte wangen en neuriënde lippen op de melodie scrolde ik door de commentsectie van Youtube. Een vrouw vertelde dat ze bij het horen van Horizon haar tranen voor het eerst liepen voor wat haar en haar collega’s was overkomen in Zaventem. Al was je niet van dichtbij betrokken bij de aanslagen in Brussel, toch voelden we allemaal de angst en de bezorgdheid om iemand die je niet kende. Iedereen mocht en kon verdrietig zijn voor elkaar. Eerst leek het zo veraf en dan kwam het dichterbij.

Tourists muziek werkte voor de vrouw en voor ons allen niet alleen helend, maar ook verbindend. Een tekst die de zwaarte van het leven aankaartte, maar ook duidelijk maakt dat het zorgeloze kinderleven niet lijkt op waar je later in terechtkomt. Als kind hoop je dat je kan toveren, met de hoop dat je iedereen morgen een mooiere wereld kan geven. Spijtig genoeg zijn dromen maar illusies in een harde realiteit.

Laten we vooral inzien dat ieder lied van hem een kunstwerk is. Eigenlijk zijn we gelukzakken, want bij elke nieuwe song of bij elke nieuwe plaat krijgen we er gratis waardevolle levenslessen bij. Zijn teksten botsten op een gedeelde realiteit en niet op dat van één iemand, die de uitzondering op de regel is. Dat bewijzen zijn eerste grote hits zoals En Route en Koning Liefde, allebei over het leven, zijn jeugd en ook de liefde weliswaar op een niet cliché manier.

Johannes is ook maar gewoon een mens, ne schone mens.

Sofie

Tourist, of beter gezegd Johannes Faes verbloemt de dingen niet zoals ze zijn. Hij zingt of rapt niet over eenzelfde onderwerpen zoals liefde (seks), geld of roem. Johannes is ook maar gewoon een mens, ne schone mens. De artiest van het volk. Alleen moet hij dat zelf nog geloven, denk ik. Hij ziet zichzelf nog niet staan naast de andere grote Vlaamse artiesten, terwijl het in Liefde voor Muziek duidelijk werd hoe erg zijn muziek en persoonlijkheid gerespecteerd en bewonderd wordt door hen.

In Liefde voor Muziek en in The Voice van Vlaanderen is hij de ingetogen mede-artiest of coach, die zichzelf niet graag verkoopt met praatjes. Hij houdt zich eerder op de achtergrond die het graag gewoon op zich laat afkomen en in stilte geniet. En af en toe gooit hij er graag zijn bekende ‘handendansje’ tegenaan. Toch was ik blij dat ik zag dat hij in zijn rode stoel steeds meer vertrouwen voelde naarmate de afleveringen vorderde, maar ook dat er zo’n ontroerende aflevering van Liefde voor Muziek aan hem gewijd werd. Niet alleen de boodschappen achter zijn soms kritische teksten kwamen aan bod, maar ook de stem van de man in de praktijk werd gehoord.

Door in zijn jeugd in zo’n diverse omgeving op te groeien, leerde hij dat hij niet de enige was die zich moest aanpassen.

Sofie

Johannes Faes werkt nog twee dagen in de week als sociaal werker om kinderen in moeilijke thuissituaties te ondersteunen. Hij leerde daardoor de grote diversiteit kennen en omarmen, maar dat gebeurde vooral tijdens zijn jeugd. Tourist groeide namelijk op in de Seefhoek, gezien als de “marginale” buurt in Antwerpen. Door in zijn jeugd in zo’n diverse omgeving op te groeien, leerde hij dat hij niet de enige was die zich moest aanpassen. “Integratie moet nooit van één kant komen.”, zoals Tourist zei in zijn aflevering en ik geef hem groot gelijk.

We moeten ons allemaal aanpassen aan een nieuwe realiteit door voortdurende ontwikkelingen. Waarom kunnen we ons wel heel gemakkelijk aanpassen aan nieuwe technologie, leefgewoontes,… maar aan elkaar blijft moeilijk. In een ander zou je je gelijke moeten vinden. Dan vraag ik me af waarom we elkaar nog steeds afwijzen. Elkaars cultuur ontdekken en elkaar aanvaarden is een bijzonder waardevol proces. Iedereen moet zijn steentje bijdragen in een diverse samenleving. Het leven is leven met een ander en niet alleen met jezelf.

Dan zouden we niet meer met het vingertje naar elkaar wijzen, maar onze zwakke punten aan elkaar kunnen toegeven. Elkaar kansen geven, is samen verrijken.

Sofie

Het is zoveel bevrijdener om samen te leven, dan naast elkaar. Dan zouden we niet meer met het vingertje naar elkaar wijzen, maar onze zwakke punten aan elkaar kunnen toegeven. Elkaar kansen geven, is samen verrijken. Zoals Tourist het zegt: “Integratie is tweerichtingsverkeer.”

Ik hoop dat elke Vlaming na zijn passages op televisie inziet wat voor ne schone mens hij is, maar ook een artiest met songs geschreven vanuit pure emotie. Hij verdient veel meer waardering, niet alleen vanuit het muzieklandschap maar ook van ons als muziekliefhebber. En zoals Jonas Van Geel en Jelle Cleymans zongen in hun cover van En Route: “Nooit het gevoel van iets gemist, want in het leven zijn we allemaal Tourist.”

Zouden we dan toch kunnen toveren? Wat zou deze wereld mooi zijn met meer Touristen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: