sportterryn

Het net-niet-verhaal van de gouden generatie.

Uit “O Belgisch Voetbal” van Rik Willems

Het goede weer kwam opzetten, de frisse pintjes werden klaargezet en de vlaggen werden buiten gehangen: tijd voor het EK voetbal. Verschillende databedrijven schatten de kansen van de Belgen in. We maakten kans, dat was duidelijk. Meer dan ooit stonden we hoog op het lijstje van verschillende analisten, topsporters en fans. De hoop groeide. Zou het dit jaar dan echt gebeuren? Wordt de laatste kans, de gouden kans?

Of zijn ze de afgelopen 3 jaar een andere ploeg geworden, die niet meer op een overtuigende manier kan of wil winnen? Zijn we 3 jaar later niet meer de ploeg van de vele goals en goede counters?

Sofie

De Duivels trokken met grote verwachtingen en druk op de schouders naar Sint-Petersburg voor hun eerste groepswedstrijd tegen Rusland. Ook al wonnen ze met een zakelijke 3-0, het voelde nog niet goed. Ze hielden dan wel de netten schoon en hadden de controle, maar verloren ook vroeg in de wedstrijd Timothy Castagne met een zware oogkasbreuk. Einde EK voor Castagne die de voorkeur kreeg op Meunier en leven in de wedstrijd bracht.

De match tegen Rusland leek allesbehalve op het schitterende voetbal dat de Duivels 3 jaar geleden brachten. Hielden ze zich in en zou het beste nog komen? Of zijn ze de afgelopen 3 jaar een andere ploeg geworden, die niet meer op een overtuigende manier kan of wil winnen? Zijn ze 3 jaar later niet meer de ploeg van de vele goals en goede counters?

Op dat moment beseften we allen hoe belangrijk een goede De Bruyne, Eden Hazard en Witsel zijn om een kans te maken op de titel.

Sofie

In de volgende match tegen Denemarken kwamen ze in de eerste helft zwaar in de problemen. Het was misschien wel hun slechtste helft in jaren. Al het vertrouwen ebde weg. Waar waren de Duivels naartoe? We hoopten maar dat de klok snel de 45 minuten zou aangeven, zodat de Duivels even konden bezinnen, in de hoop dat ze de tweede helft met beter spel zouden aanvatten. Op dat moment beseften we allen hoe belangrijk een goede De Bruyne, Eden Hazard en Witsel zijn om een kans te maken op de titel.

Martinez had nog gouden jokers in zijn achterzak, ook al had hij die liever gespaard. De “grote” drie waren net op tijd klaar geraakt om in te vallen. Gelukkig nam De Bruyne de verantwoordelijkheid op zich en bepaalde de match met een goal en een assist. Het gouden duo De Bruyne – Lukaku deed wat we van de Rode Duivels gewoon zijn: de perfect afgewerkte counters.

Ja, we hadden als niet-groepswinnaar een “gemakkelijker” parcours gehad. Nee, we hadden niet moeten rekenen, want dan speel je niet het voetbal om te winnen.

Sofie

We kwamen goed weg. Denemarken leefde terug op, nadat Christian Eriksen tegen Finland op het veld ineenstortte. Vanaf dat moment is Eriksen de motivatie en inspiratie van Denemarken geworden. En of dat hij geholpen heeft, want zij bereikten wél de halve finale.

Tegen Finland werd er een match verwacht met doelpunten, maar ook die kwam er niet. Weer een zakelijke 2-0 winst, zonder veel geschitter. België haalde als enige land dat niet thuis speelde een 9 op 9 en werd daardoor groepswinnaar.

Was dat wel slim? Moesten we niet beter in de andere tabelhelft terechtkomen? Nu zouden waarschijnlijk Portugal, Italië en Frankrijk op ons wachten. Ja, we hadden als niet-groepswinnaar een “gemakkelijker” parcours gehad. Nee, we hadden niet moeten rekenen, want dan speel je niet het voetbal om te winnen. We weten ook allemaal dat de Duivels gemotiveerder en beter spelen tegen een groter team. Dit was hun enige juiste weg naar de Europese titel.

Italië, dat al heel het tornooi een sublieme indruk naliet, maakte een einde aan de Belgische gouden droom. De kater wachtte, de vlaggen hingen halfstok en de lauwe bierflesjes bleven onaangeroerd staan. Het was ineens stil.

Sofie

Portugal, regerend Europees kampioen, wachtte. Een strijd die tot de laatste seconden duurde. Gelukkig was de heerlijke knal van Thorgan Hazard voldoende. De Duivels kropen door het oog van de naald, maar waren door naar hun vierde kwartfinale op een groot tornooi sinds 2014.

Toen kwam de teleurstelling. Italië, dat al heel het tornooi een sublieme indruk naliet, maakte een einde aan de Belgische gouden droom. De kater wachtte, de vlaggen hingen halfstok en de lauwe bierflesjes bleven onaangeroerd staan. Het was ineens stil. Twee goals in de openingsfase van de wedstrijd konden, ondanks de aansluitingstreffer van Lukaku, niet meer weggewerkt worden. In de tweede helft creëerden de Duivels meer kansen, maar het was niet genoeg. Ze speelden niet met de grinta en het tempo zoals dat van de Italianen.

Het is duidelijk dat we stilaan zijn aanbeland aan het einde van een tijdperk, weliswaar van een mooi tijdperk. Het net-niet-verhaal van de gouden generatie doet haar uiteindelijk bijna de das om.

Sofie

Het was weer het verhaal van net niet. Weeral verloren tegen het team dat uiteindelijk kampioen werd. Zuur. Het was al vanaf het begin niet het tornooi van de Belgen, misschien zelfs niet het jaar van de Belgen. De blessures van Witsel, De Bruyne en Eden Hazard wogen zwaar door, maar dankzij een medische staf van wereldklasse stonden ze er op het juiste moment. Allemaal hadden ze hun flitsen, maar waren ze niet constant in hun prestaties.

De voorbije jaren kroop Thorgan Hazard definitief uit de schaduw van zijn broer Eden. De voorbije jaren zagen we ook veel jong talent opstaan. Zij die de toekomst vormen van de gouden generatie zoals Doku, Trossard, Castagne en Tielemans, maar ook Vanheusden, Faes en Bornauw moeten de kans krijgen om in de toekomst een offensievere en snellere defensie te vormen.

We hebben nog een laatste kans, maar daar hebben we ook de grinta van jonge spelers voor nodig. Het is tijd om ook de ogen te openen voor nieuw opkomend talent.

Sofie

Het is duidelijk dat we stilaan zijn aanbeland aan het einde van een tijdperk, weliswaar van een mooi tijdperk. Het net-niet-verhaal van de gouden generatie doet haar uiteindelijk bijna de das om. We hebben nog een laatste kans, maar daar hebben we ook de grinta van jonge spelers voor nodig. Het is tijd om ook de ogen te openen voor nieuw opkomend talent.

Hebben we gefaald op dit EK met 4 kwartfinales op rij? Niet helemaal, want nog geen enkel ander land deed ons dat al na. Zijn we teleurgesteld? Ja, want we hebben niks laten zien. We hebben niks achtergelaten zoals Peter Vandenbempt zei. Hoe pijnlijk het ook was om op het WK 2018 als betere ploeg te verliezen tegen Frankrijk, konden we toen niet anders dan trots zijn. De Rode Duivels kwamen thuis met het beste Belgische resultaat ooit. Ze stonden er een heel tornooi lang, versloegen topfavoriet Brazilië en veroverden vele voetbalharten.

We hebben onze kans niet gegrepen, terwijl de kansen alsmaar zeldzamer worden. Andere landen spelen namelijk ook met gouden generaties en zij gaan niet op ons wachten.

Sofie

Het verhaal van net-niet kwam hard aan, omdat we allemaal weten dat zij anders met de wereldtitel naar huis kwamen, maar deze smaakt bitter. We hebben onze kans niet gegrepen, terwijl de kansen alsmaar zeldzamer worden. Andere landen spelen namelijk ook met gouden generaties en zij gaan niet op ons wachten. Kijk maar naar Engeland, Spanje, Italië, Frankrijk en Portugal.

Er loopt zoveel talent rond, waardoor het steeds moeilijker gaat worden om de titel te pakken. Bijna elk land, elke speler overtreft zichzelf of kan net iets meer op een groot tornooi, maar bij ons is er deze keer niemand echt opgestaan. We missen een leider zoals Kompany in de ploeg van vandaag.

Doku en Tielemans zijn de grootste voorbeelden van wat ervaren spelers doen met jonge ambitieuze voetballers die nog veel moeten willen leren: volwassen en beter worden.

Sofie

Maar voor nu is het tijd om wakker te worden. Het is tijd om onze jonge spelers voor te bereiden op later. En later is binnen een jaar of twee. Belangrijk dat zij niet voor de leeuwen worden gegooid vanaf dat het grootste deel van onze ploeg met pensioen gaat als international.

We moeten een ploeg klaarstomen voor wanneer de oudere generatie ermee ophoudt. Doku en Tielemans zijn de grootste voorbeelden van wat ervaren spelers doen met jonge ambitieuze voetballers die nog veel moeten en willen leren: volwassen en beter worden. Laten we ook andere talenten de kans geven om te groeien in het bijzijn van grote sterspelers. Dan kunnen we hoop blijven koesteren richting de toekomst. Misschien wordt het net-niet-verhaal dan wel een net-wel-verhaal.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: